The Brotherhood of Basketball

Na postawione w ubiegłym tygodniu pytanie, odnośnie racji naszego bytu w I lidze Wrobasket, odpowiedź pojawiła się szybciej niż ktokolwiek przypuszczal. Po pierwszym meczu w drugim etapie rozgrywek już chyba nikt nie ma wątpliwości, jaką klasę prezentuje nasz zespół. W zasadzie najtrafniejsze byłoby stwierdzenie, że klasę prezentujemy żadną.

Ku naszemu zdziwieniu, w niedzielne popołudnie w hali przy ul. Przesmyckeigo nie czekały na nas Tłuste Szczury, tylko zawodnicy drużyny Novena Nieruchomości. Stawili się w szerokim  dziewięcioosobowym składzie. Nas standardowo nie było zbyt wielu - tym razem siedmiu, z czego nie wszyscy w najlepszej dyspozycji.

O przebiegu meczu w zasadzie nie ma co pisać. Nie było elementu, którym moglibyśmy się pochwalić. W ataku dominował chaos, w obronie bezradność. Mnożyły się straty, natomiast licznik zbiórek jakby się zaciął i przesuwał kilkakrotnie wolniej niż analogiczny przeciwników. Nie zadziałała obrona 1on1, ani też strefa. Przeciwnicy bronili gorzej niż przeciętnie, ale pozwoliło to nam na rzucenie ledwie 43 punktów. Jedyną trójkę trafił nasz najwyższy zawodnik. Rywale za to nie mieli żadnych problemów z forsowaniem naszej "obrony". Na spokojnie rzucili 74 punkty. Próbowaliśmy trochę pójść cios za cios, kontra za kontrę. Szkoda tylko, że większość naszych zawodników zapomniała, że do szybkiego ataku potrzebny jest jeszcze szybki bieg...

Blamaż, kompromitacja, żenada. Można wybierać z powyższych. Każde z tych określeń doskonale odzwierciedla naszą postawę. Nie oszukujmy się już więcej. Nadajemy się co najwyżej na podwórko. W rozgrywkach ligowych nie ma miejsca dla takich zespołów jak nasz. Gdy nie ma normalnych treningów, zagrywek, kondycji, formy rzutowej itd. to nie ma wyników. Możemy mieć tylko nadzieję, że gdzieś tam kiedyś trafimy na takich jak my, co dużo marzą i gadają, a z drużyną koszykarską wiele wspólnego nie mają.